τούμπα

  Μοναδικέ μου αναγνώστη, πάντα είχα αμφιβολίες για τη νευτώνια φυσική. Τις προάλλες όμως καταρρίφθηκαν, τελικά ο Νεύτωνας ήταν μεγάλο αλάνι. Τούμπαρα με το αυτοκίνητο με 0 συνέπειες για την υγεία μου, ούτε γαζαπλάστ δε χρειάστηκα και με τις λιγότερες δυνατές για το αυτοκίνητο, γύρω στα 600 ευρώ. Θα μπορούσε να είναι πολύ περισσότερες. Βέβαια, αυτά τα κοιτάμε επειδή δεν έχω ούτε γρατζουνιά όπως προείπα. Οι λαμαρίνες επισκευάζονται. ΣΑ ΤΗ ΖΩΝΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ.- 
  Γιατί όταν ένα πολιτικό πρόσωπο τραβιέται με τη δικαιοσύνη, είναι πάντα συμφέροντα που θέλουν τη πολιτική του εξόντωση? Γιατί ο νομάρχης αποφασίζει ένα πρόστιμο για νοθευμένα καύσιμα από 89000 να γίνει 5000? Και φυσικά του δίνει το δικαίωμα να συνεχίσει να πουλά νοθευμένα καύσιμα αδιαφορώντας για αυτούς που τα αγοράζουν. Γι αυτούς που τον ψήφισαν. Δυστυχώς, η ποινή του έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, πότε στο διάολο θα δούμε έναν στη φυλακή? Αλλά κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει.
  Τελικά πως και πότε μπορείς να είσαι σίγουρος για την ενημέρωση που έχεις? Τα διάφορα μπλογκ με την ευκαιρία της 4ήμερης απεργίας των δημοσιογράφων ξεσάλωσαν και έγραφαν ότι ήθελαν. Μέχρι και πρόωρες εκλογές θα ανακοίνωνε η κυβέρνηση στη λήξη της απεργίας. Ήταν ποτέ η ενημέρωσή μας αξιόλογη? Είναι με κάποιο τρόπο σήμερα? Υπάρχει έστω και ένα ψεγάδι αλήθειας? Ρητορικό ερώτημα.
 Σα την άδεια από τη δουλειά δεν έχει. Με αφορμή αυτό σήμερα, έκανα μια εξόρμηση στην πλατεία του Ευόσμου, καφεδάκι, αθλητική εφημερίδα, σκύλος στο ραδιόφωνο, γενικά χαλάρωση. Λόγω δουλειάς τα πρωινά τα εκτιμώ ιδιαίτερα. Ελπίζω να μην αλλάξει αυτή η κατάσταση.
  Αυτά για σήμερα. Σύντομα πάλι μαζί σας.

semi final

Αν θες μια εικόνα του μέλλοντος σκέψου μια μπότα να τσαλαπατά ένα πρόσωπο. Έτσι θα είναι για πάντα. Η πείνα, ο μόχθος και η απογοήτευση είναι ο αμετάβλητος νόμος της ανθρωπότητας. Τώρα θα ρωτάς τι έγινε και τόση αισιοδοξία. Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση διάβασα το 1984 και τη φάρμα των ζώων. Φοβερά βιβλία και τα 2. Δε σταματάς να βρίσκεις αντίστοιχες καταστάσεις σε κάθε έκφανση της καθημερινότητας και της κοινωνίας γενικότερα. Ήθελα να πάρω τα παιδιά της πιάτσας του Τσιφόρου και Καββαδία αλλά λίγο το ότι δε τα βρήκα, λίγο το ότι μου γυάλισαν άλλα στο μάτι τελικά κατέληξα στο γεράκι της μάλτας του Ντάσιελ Χάμετ. Έχει ξημερώσει παρασκευή, καθαρίζω το μπάνιο και πέφτω για ύπνο. Δυσκολεύομαι ακόμα να μπω σε ρυθμό γραψίματος, αλλά μάλλον θα τα καταφέρω.

κουραστική δευτέρα

Πέρασε ένα γεμάτο 3ήμερο ξεκούρασης (εν μαίρη, το ορθογραφικό είναι εν γνώση μου) που έπαιξε και λίγο χωράφι. Έτσι θα είναι από εδώ και πέρα. Οι Δευτέρες εξακολουθούν να είναι αρκετά μαύρες μέρες, αλλά που θα πάει, θα αλλάξει και αυτό. Το καλύτερο που άκουσα αυτές τις μέρες είναι για το 2310 festival, επιτέλους θα δω judas priest, whitesnake και τους παμμέγιστους James που 2 χρόνια πριν απλά γάμησαν. Να προσθέσω ότι θα δω και τον κοντό ογκόλιθο Moby που και αυτός πριν 2 χρόνια αν θυμάμαι καλά στο rockwave  που έσκισε και αυτός. Πλήρως συναυλιακό καλοκαίρι με μόνο παρατράγουδο που δε θα δω τους Bon Jovi αλλά δε μπορώ να τα θέλω όλα δικά μου.
 Η φοροκάρτα τι είναι? Μας ενημέρωσε κανείς? Για φέτος λέει θα είναι προαιρετική, αλλά για του χρόνου, μάντεψε. Και γιατί διαμαρτύρονται μόνο οι της εκκλησίας?
 Διάβασα ένα απο τα σημαντικότερα βιβλία του 20ου αιώνα. Το 1984. Μεγάλο, μυθικό. Το συζητούσα το βράδυ της Παρασκευής με εναν φίλο μου που το διάβασε και εκείνος. Και μετά πιάσαμε αόριστα μερικά πολιτικά θέματα και πάντα οι καταστάσεις με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έμοιζαν να βγαίνουν από το βιβλίο.
  Ηθελα να γράψω κι άλλα αλλά με την πάρλα στο τηλέφωνο τα ξέχασα. Σε αφήνω, μοναδικέ αναγνώστη μου, θα δω top gear.

δε γκρέιτ καμ μπακ

Αγαπητό ιστολόγιο, αγαπητέ (μοναδικέ πλέον και πολύ βάζω) αναγνώστη, έχω να γράψω καιρό τώρα. Πολλές αλλαγές, πολλά πράγματα δεν είναι όπως πρώτα, σε σχέση πάντα με την τελευταία μου ανάρτηση. Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι δεν είχα θέληση-διάθεση να γράψω. Σκέφτηκα μέχρι και να το σταματήσω εντελώς, αλλά υπάρχουν μερικά ιστολόγια που με τσιγκλάνε να συνεχίσω. Κάτι θα σκεφτώ από εδώ και μπρος να γράψω και φυσικά πιο συχνά. Αυτά τα πολύ λίγα για αρχή.

γεύμα το αιώνιο

  Αγαπητό ιστολόγιο, ναι το ξέρω, έχω καιρό να γράψω. Ναι έγιναν πολλά όλο αυτό το διάστημα. Συνέβησαν μερικές μεγάλες αλλαγές στη ζωή δικών μου ανθρώπων, θεωρητικά προς τη σωστή κατεύθυνση. Στη δική μου ζωή δεν υπήρξε κάτι το εξαιρετικό. Ίσως το πιο όμορφο να ήταν η συναυλία των U2 που πήγα και είδα. Γεμάτο ΟΑΚΑ, φοβερά σκηνικά, πολύς κόσμος, μουσικάρες, σχεδόν τέλειο μείγμα. Διάβασα αρκετές περιπέτειες του μεγάλου Φίλιπ μάρλοου, δούλεψα ακόμη περισσότερο, είδα και τους Placebo και δε θέλω να το θυμάμαι καν.

 Μια καναδέζα που ζει στη Νέα Υόρκη σκέφτηκε κάτι που ίσως να μη σκεφτήκαμε εμείς αλλά ξέραμε εν μέρει τα αποτελέσματά του. Και λέω εν μέρει γιατί εγώ δε θα πίστευα ότι ένα χάμπουργκερ και λίγες πατάτες θα άντεχαν αναλλοίωτα για τουλάχιστον 4 μήνες. Τι σκατά έχουμε φάει και ακόμα χειρότερα τι έρχεται σε λίγα χρόνια στο τραπέζι μας...

Αδερφοί Καραμαζώφ

  Μετα βασάνων και κόπων διάβασα τους αδερφούς καραμαζώφ. Το συμπέρασμα είναι ότι εγώ δεν είμαι για βαριά λογοτεχνία. Δεν είμαι της φιλοσοφίας, θέλω έγκλημα, απάτη, να στάζει το αίμα και μετά ένας απίθανος ντετέκτιβ, που θα είναι βέλγος υπήκοος με τσιγγελωτό μουστάκι και φοβερή μεθοδικότητα θα το διελευκάνει. Ή ένας απίθανος αμερικανός σχεδόν αλκοολικός και φανατικός καπνιστής, με αιχμηρό χιούμορ και πανέξυπνες ατάκες, που την πέφτει σε γραμματείς πελατών του και ενίοτε τις πηδάει, άντρας με μεγάλη γοητεια και φοβερό μυαλό. Λέγε με Ηρακλή Πουαρώ ή Φίλιπ Μάρλοου. Τώρα έχω βυθιστεί στον 2ο καθ ότι τον 1ο τον έχω σχεδόν εξαντλήσει. Και για μετά σκέφτομαι τον James Ellroy. Ιδωμεν.
  Για διακοπές δε ξέρω, δεν απαντώ, μη με ρωτάς. Και εδώ ίδωμεν.
  Τα έχω δώσει όλα. Τις τελευταίες μέρες είμαι δουλειά χωράφι. Έχω τεράστια κούραση. Σύντομα ίσως να έχω περισσότερη, αλλά πιο ευχάριστη.

Περίπου αυτά. Αηδίασα με την αλλαγή προπονητή στον ΠΑΟΚ αλλά βαριέμαι να το σχολιάσω.
Αηδιάσα και με τη δολοφονία δημοσιογράφου ακόμα πιο πολύ αλλά δεν αισθάνομαι ότι θέλω να γράψω κάτι.

Σας φιλώ, περνάω και απο τα δικά σας να σας διαβάσω.

rammstein

  Οι Rammstein έδωσαν σόου. Αυτά που είδαμε δε θα τα δούμε από άλλους καλλιτέχνες. Και σίγουρα είναι καλοί μουσικοί, όταν με αποκλειστικά γερμανικό στοίχο καταφέρνουν να κεντρίσουν τόσο κόσμο ανά την υφήλιο. Το να παίζεις πλήκτρα και να κάνεις και διάδρομο παράλληλα δεν είναι συνηθισμένο. Οι φωτιές σίγουρα είναι κάτι το θεαματικό, ειδικά όταν βγαίνουν από το στόμα σου.  Δε πέρασα άσχημα και σίγουρα δε κλαίω τα λεφτά μου, αλλά μάλλον δεν ήταν αυτό που περίμενα. Περίμενα κάτι πιο δυνατό.  Ίσως να τους επέβαλαν κάποιους περιορισμούς λόγο του δάσους στην περιοχή. Βέβαια το τι περίμενα εγώ δε μπορεί να μειώνει την αξία τους και σίγουρα θα συνεχίσω να τους ακούω. Οι τιμές στο terra vibe σα να ανέβηκαν λίγο, αν θυμάμαι καλά από πέρσι.

du hast, du reicht so gut, benzene, είσοδος 


Διαβάζω τον τελευταίο καιρό τους αδερφούς Καραμαζώφ. Δυστυχώς έπεσα σε κακή μετάφραση με πολλά ορθογραφικά λάθη και μερικά νοηματικά. Απλά έκανα υπομονή και το τελειώνω. Δεν είναι για μένα τα βιβλία φιλοσοφίας, αυτό κατάλαβα.

Ελπίζω σύντομα να έχω πιο σημαντικά νέα. Προς το παρών αυτά μόνο. Αν και μέσα μου σιγοβράζω.