δεν έχω

Δεν έχω λεφτά, έχω σχεδόν στεγνώσει αλλά τη δευτέρα ανακάμπτω, το αργότερο τρίτη αλλά και πάλι αντέχω. Δεν έχω διάθεση, αλλά θα φτιάξει από αύριο που παίζουμε μες το τηγάνι, ειδικά αν κερδίσουμε. Αλλιώς θα περιμένω μεσοβδόμαδα, που έχω λόγους να πιστεύω ότι θα φτιάξει. Δεν έχω βιβλίο να διαβάσω καθ ότι τέλειωσα το τελευταίο και δεν ξέρω αν θα πάρω άλλο. Μου ήρθε η έκτακτη εισφορά και θα κόψω πολλά αυτόν τον μήνα. Ίδωμεν. Δεν είχα παρέα σήμερα για έξοδο, κατέβηκα στην πλατεία του ευόσμου μια βόλτα, πήρα μια μπύρα από περίπτερο, την ήπια, πήρα έναν γύρο, τον τσάκισα σπίτι, άνοιξα 2η μπύρα, έγραψα την ανάρτηση, είδα ταινία και την έπεσα. Δεν είχα λίστα με τραγούδια του σφακιανάκη μέχρι σήμερα, μόλις δημιούργησα σήμερα μία στο youtube.
  Έχω ένα ιστολόγιο στο οποίο γράφω και δε γράφω αλλά τι να κάνεις, έτσι είμαι αυτή τη περίοδο. Έχω να επιλέξω ανάμεσα σε 5 ταινίες για το ποια θα δώ σήμερα το βράδυ. Έχω πολύ διάθεση να δω το Johnny English με τον Mr Bean, αυτός ο άνθρωπος έχει την ίδια βλακεία με εμένα. Έχω κάμποσο αλκοόλ στο αίμα μου και δε θυμάμαι τι άλλο θέλω να γράψω.

Θα περάσω να διαβάσω τα νέα σας.

ΥΓ. Το Los Angeles Confidential του James Ellroy είναι μυθικό βιβλίο, μυθικό όμως.

λάθος συνγαγή

Είναι αργά βράδυ Κυριακής, έχει δροσιά, προς το παρών δε μου έχει έρθει καμία έκτακτη εισφορά. Αύριο θα πάω στη δουλειά μετά από 2 βδομάδες άδεια. Δε μπορώ να πω, καλά πέρασα, πήγα στους πυξ λαξ και 1 βδομάδα Μυτιλήνη. Έχω ξεκουραστεί αρκετά δε λέω, αλλά δε τρελαίνομαι που θα πάω. Αλλά και τι να κάνεις, δεν υπάρχουν και πολλές επιλογές.

Σαν χώρα είμαστε στην εντατική ή στο νεκροτομείο?

είναι αργά βράδυ πέμπτης

Έξω φυσάει δροσερό αεράκι, σήμερα έχει μόνο νερό το μενού. Στο you tube παίζει η γνωστή playlist που τώρα είναι στο σημείο με τα υπόγεια ρεύματα, μετά έχει Αλκίνοο, Ξύλινα και μετά πάλι κλασσική ροκ. Πρέπει να ετοιμάσω ένα σάκο γιατί αύριο μετά τη δουλειά έχει camping. Ποιες λέξεις μέσα μου σαπίζουν και δε θέλουν να βγουν, ποια ελπίδα με οδηγεί στη πιο γλυκιά αυταπάτη, ποιοι χάρτες μου ζεστάνανε ξανά το μυαλό, ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό μου κεφάλι...

σκαλοπάτια στον παράδεισο

είναι τρίτη βράδυ :

Οι Led Zeppelin παίζουν το stairway to heaven, τα γκρι κύτταρα του εγκεφάλου μου δουλεύουν στο φουλ (δηλαδή όχι όπως πάντα), σφίξιμο στο στομάχι, προσπαθώ να κατεβάσω ιδέες. Η πρώτη ύλη από όπου θα προέλθουν είναι ελάχιστη, τα δεδομένα λίγα και η φαντασία μου όχι στα καλύτερά της. Με λίγη βοήθεια από ένα μπουκάλι amstel που εντελώς τυχαία βρέθηκε σπίτι μου, κουτσά στραβά συνέταξα αυτό που πίστευα ότι ήταν αρκετό, για να είναι μια απλή αρχή χωρίς τυμπανοκρουσίες. Ίδωμεν, όπως συνηθίζω να λέω σε πολλές περιπτώσεις.

είναι τετάρτη βράδυ
Υπό τους ήχους πότε των πυξ λαξ πότε του καρρά, οι δείκτες του ρολογιού σημαδεύουν την 22η ώρα της ημέρας και η βρόχα έξω πέφτει right through, εγκαταλείπω τον υπολογιστή για να ασχοληθώ με κάτι πιο δημιουργικό, την κιθάρα.

about time

Έλεγα, και το αισθανόμουν, ότι τις Κυριακές που γυρνούσα Θεσ/νικη, πάντα με έπιανε μια μελαγχολία. Αυτή η Κυριακή ήταν από τις λίγες που δεν το είχα αυτό. Έλεγα και στη δουλειά ότι είμαι καλά. Σήμερα έμαθα ότι θα είμαι πλέον στο -25 ευρώ το μήνα, λόγο της μείωσης του αφορολόγητου και θα έρθουν και άλλα. Πήγα 1 βδομάδα αρμενιστή, πέρασα ωραία, πήγα Moby και Judas Priest, θα πάω Πυξ Λαξ και Μυτιλήνη. Δεν είναι γραφτό να τελειώση στην ώρα της αυτή η ανάρτηση. Την αφήνω στη μέση, σύντομα θα κάνω και μια βόλτα από τα δικά σας ιστολόγια. 

ανεμοδαρμένα ύψη

Αγαπητό μπλογγάκι μου, μερικές φορές μου κάνεις καλό στην εσωτερική ψυχική εκτόνωση. Έξω φυσάει ελαφρά, αλλά μέσα μου έχω τρικυμία. Πρέπει να καθίσω σήμερα να κάνω έναν πολύ σοβαρό διάλογο με τον εαυτό μου, με το βαθύ κράτος του ντεσαγύ και να είμαι αμίληκτος. Να δω τι υπάρχει εκεί μέσα, στα μύχια της ψυχής μου, στα έσχατα βάθη των ''θέλω'' μου. Όλο αυτό πηγάζει απο μη συμπεριφορά μου απέναντι σε συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις. Τι έγινε εκείνο το τρένο που έβλεπε, τα αλλά τρένα να περνούν, που λένε και οι τρύπες. Είχα πει ότι δε θα (ξανα)έγραφα για συναισθήματα αλλά δε γίνεται μερικές φορές. Έχω τη μοναδική ιδιότητα να κάνω τα εύκολα δύσκολα και τα δύσκολα δυσκολότερα, το αποτέλεσμα είναι να είμαι κολλημένος στο ίδιο σημείο εδώ και αδικαιολόγητα πολύ καιρό.

λίγο πριν περάσω το κατώφλι του κελιού μου ο σοφός τοίχος δανείζεται μια έκφραση του μικρού πρίγκηπα και συμβουλεύει : “ …αυτό είναι το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό. Βλέπουμε καθαρά μόνο με την καρδιά. Το απαραίτητο είναι αόρατο για τα μάτια μας.»

το ταξίδι

  Στη δουλειά τρέχουμε, έχουμε βάλει και τούρμπο, γιατί οι ανθρώπινες ταχύτητες μας δεν είναι αρκετές. Αλλά μέχρι την άλλη παρασκευή, μετά κατεβάζουμε ρυθμούς.
 Το θέμα της άδειας το καλοκαίρι είναι πολύπλοκο. Θα πάω Μυτιλήνη τον Σεπτέμβρη. Αυτό είναι σχεδόν σίγουρο. Απο κει και πέρα, επειδή τον Αύγουστο είναι δύσκολο να προβλέψω αν θα πάρω άδεια, θα πάρω μια βδομάδα σίγουρα τον Ιούλιο και θα πάω αρμενιστή. Μόνος μου? Μόνος μου. Αν δε βολέψει καμιά άλλη άδεια από άλλον/ή θα την κάνω μόνος μου. Δεν διακινδυνεύω να μείνω όλο το καλοκαίρι στη δουλειά. Αν πάρω άδεια όμως τον Αύγουστο θα παίξει Ικαρία (δεν είναι σίγουρο, αλλά συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες). Και φυσικά πλησιάζουν οι μέρες που θα αναστενάξει για άλλη μια φορά το θέατρο γης (moby).

Πόσο μου άρεσε η επιστολή των Κερκυραίων προς την Γκερέκου :

 Ένα κλειστό φάκελο με έγγραφη απειλή, παρέδωσαν το μεσημέρι, δύο κερκυραίες στο γραφείο της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ, 'Αντζελας Γκερέκου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο του εγγράφου που υπογράφουν «Κερκυραίοι Πολίτες», η βουλευτής απειλείται, ότι σε περίπτωση θετικής ψήφου θα υποστεί τις συνέπειες. 

Το κείμενο έχει εξής:

«Προς Βουλευτή ΠΑΣΟΚ Κέρκυρας, 'Αντζελα Γκερέκου:

Ο Κερκυραϊκός Λαός θα ήθελε να σας ενημερώσει για τα κάτωθι: Εάν κατά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος -όπου και όποτε αυτό γίνει- ψηφίσετε θετικά, δηλαδή εναντίον του λαού, θα θεωρηθείτε ως ένοχη εσχάτης προδοσίας για δεύτερη φορά και θα υποστείτε τις συνέπειες της πράξης σας, όταν η χώρα αποκτήσει ξανά ελληνική κυβέρνηση.

Κερκυραίοι Πολίτες».


Άλλες 299 μείνανε...


λίγο πριν μπω στο κελί μου ο σοφός τοίχος μου υπενθυμίζει : Το ταξίδι είναι σαν το γάμο. Ο πιο σίγουρος τρόπος να κάνεις λάθος είναι να πιστέψεις ότι το ελέγχεις.