Τέλος εποχής

για το ωραιότερο ζευγάρι παπούτσια που φόρεσα ποτέ μου.

Αν ήξερα πόσο πολύ μου άρεσαν θα έπαιρνα και δεύτερο την ίδια μέρα.

Επι της ευκαιρίας, τελευταία μου άρεσαν κάποια ιστολόγια όπως η ρόμπα, ο άθλιος γιος, o κίκοπ και μερικά άλλο που θέλω να τα δω λίγο ακόμα.

Τα μαθήματα κιθάρας και το κολυμβητήριο μου έχουν εξαντλήσει κάθε υποψία ελεύθερου χρόνου με αποτέλεσμα το μπλογκινγκ να μείνει πολύ πίσω. Αλλά θα επανέλθω. Σύντομα θα κάνω και μια βόλτα αποεσάς να μάθω τα νέα σας.

Σα τη Σιντυ δεν έχει.-

μαθηματικες σχέσεις των σχέσεων

Μου το έστειλαν στο male (ωραίος αναγραματισμός) μου και θάλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ


Πρόταση 1. περί έρωτα

Έξυπνος άνδρας + έξυπνη γυναίκα = ειδύλλιο

Έξυπνος άνδρας + χαζή γυναίκα = δεσμός

Χαζός άνδρας + έξυπνη γυναίκα = γάμος

Χαζός άνδρας + χαζή γυναίκα = εγκυμοσύνη


Πρόταση 2. π ερί εργασίας

Έξυπ ο αφεντικό + έξυπ νος υπάλληλος = προκοπή

Έξυπνο αφεντικό + χαζός υπάλληλος = παραγωγή

Χαζό αφεντικό + έξυπνος υπάλληλος = προαγωγή

Χαζό αφεντικό + χαζός υπάλληλος = υπερωρίες


Πρόταση 3. περί αγοράς


Ένας άνδρας πληρώνει 2 για
ένα αντικείμενο π ου χρειάζεται και κοστίζει 1.

Μια γυναίκα πληρώνει 1 για
ένα αντικείμενο που δε χρειάζεται και κοστίζει 2.



Πόρισμα :

Μια γυναίκα ανησυχεί για το μέλλον
μέχρι να βρει σύζυγο.

Ένας άντρας ποτέ δεν ανησυχεί για το μέλλον ,
παρά μόνο όταν βρει σύζυγο .


Γενίκευση:

Επιτυχημένος άνδρας είναι εκείνος που βγάζει περισσότερα απ' όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του .

Επιτυχημένη γυναίκα είναι κάποια που μπορεί να βρει έναν τέτοιο άντρα.


Πρόταση 4. Περί ευτυχίας

Για να είσαι ευτυχισμένη μ' έναν άντρα, πρέπει να τον καταλαβαίνεις
πολύ και να τον αγαπάς λίγο .

Για να είσαι ευτυχισμένος με μια γυναίκα, πρέπει να την αγαπάς πολύ
και να μην προσπαθείς να την καταλάβεις καθόλου .


Πρόταση 5. Περί ανθεκτικότητας

Οι παντρεμένοι άντρες ζουν περισσότερο από τους ανύπαντρους , αλλά είναι πιο πρόθυμοι να πεθάνουν νωρίτερα .


Πρόταση 6. Περί αλλαγών

Μια γυναίκα παντρεύεται κάποιον ελπίζοντας π ως θα τον αλλάξει, αλλά αυτός δεν αλλάζει.

Ένας άντρας παντρεύεται μια γυναίκα ελπίζοντας πως αυτή δε θ' αλλάξει, αλλά, διάολε, αλλάζει !


Πρόταση 7. Περί διαλόγων

Μια γυναίκα έχει την τελευταία λέξη στον καυγά.

Γενίκευση : Ό,τι πει ένας άνδρας μετά την τελευταία λέξη είναι η απαρχή ενός νέου καυγά .


Άσκηση:

Πώς μπορείτε να ταπώσετε αυτούς που θέλουν να σας παντρέψουν ;

Υπόδειξη: Οι συγγενείς μου σε όποιο γάμο κι αν πήγαινα μου λέγανε: ' Έλα, τώρα η σειρά σου'. Σταμάτησαν να το κάνουν μόνο όταν εγώ άρχισα να τους λέω το ίδιο στις κηδείες.

lady in black

ΑΥΤΟ ΜΟΝΟ. ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.

ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟ ΠΟΣΕΙΔΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΠΟΣΕΙΔΙ.

Πέρι Π.Α.Ο.Κ.

Η διοίκηση του Ζαγοράκη από τη στιγμή που ανέλαβε μέχρι τώρα μόνο καλά έχει κάνει στον Π.Α.Ο.Κ. Έβγαλε όμως μια ανακοίνωση πριν λίγες μέρες που δε μου πολυάρεσε. Λέει ο ΤΕΟ ότι οι μεθυσμένοι και αυτοί που έχουν σκοπό να κάνουν κακό στην ομάδα δεν έχουν θέσει στο γήπεδο και τέλος η ανοχή και άλλα τέτοια. Τη βρίσκω της φιλοσοφίας ''μόνο λόγια''.

Να τα πάρουμε όμως τα πράγματα απο μια αρχή. Η διοίκηση ανάγκασε τον κόσμο στη θύρα 4 να μπαίνει απο μια θύρα με αποτέλεσμα να υπάρχει ένας απίστευτος συνωστισμός σε κάθε ματς, τέτοια μάζα κόσμου που δύσκολα ελέγχετε. Σα να λέμε η χαρά του τζαμπατζή. Είμαστε και εμείς σα λαός χειρότεροι από ζώα, πηγαίνουν στην 4 με εισιτήρια απο άλλη θύρα (συνήθως 7,8) και άλλοι χωρίς εισιτήριο, δε θέλει πολύ. Στο ματς κπέλλου με τον Άρη κοντέψαμε να πάθουμε ασφυξία. Δεν υπάρχει αστυνόμευση και πως να υπάρξει σε τέτοια μάζα που μπαίνει με πολύ αργούς ρυθμούς στο γήπεδο και θα εξαγριωθεί ακόμα περισσότερο αν αργήσει και αλλο. Δε διάβασα πουθενά γιατί δεν μπήκαν τουρνικέ στην 4α και αν ο λόγος έιναι οικονομικός είναι μεγάλη μαλακία.

Στον αγώνα με τον Πανθρακικό έγινε μια απόπειρα εκπολιτισμού με προέλεγχο εισιτηρίων, που σαν αποτέλεσμα είχε την πολύ καλή ροή του κόσμου προς τα τουρνικέ και την μικρή αναμονή σε αυτά. Φυσικά και αυτός ο κόσμος μπορεί να ελεγθει με ασφάλεια, οπότε (θεωρητικά τουλάχιστον) δε θα υπάρχει πρόβλημα με τα μπουκάλια και το αλκοολ που περνάνε μέσα. Βέβαια πουτάνα μπορούμε να τα κάνουμε και πάλι πολύ άνετα. Δουλειά μας είναι άλλωστε. Απλά σε αυτή την περίπτωση δε θα γίνουμε ποτέ άνθρωποι, εκτός και αν υπάρξουν θύματα, αλλά αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο θα είμαστε πανάξιοι της μοίρας μας. Η προσπάθεια αυτή λοιπόν δεν κράτησε παραπάνω απο μερικά λεπτά γιατί δημιουργήθηκαν μεγάλες ουρές στον προέλεγχο και μετά απο φωνές έσπασε το <<μπλόκο>>.

Αν μπουν τουρνικε στην 4α θα σπάσει στα 2 ο κόσμος. Θα είναι πιο εύκολος ο έλεγχος του και θα μικρύνει η ώρα αναμονής. Αν διορθούμε και εμείς (αν λέμε) τότε τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα. Αλλά όλα αυτά τώρα τα θυμήθηκε η διοίκηση? Μήπως γιατί τώρα τελείωσε η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου οπότε δε χρειάζεται να έχει λαικίστικο προφίλ?

Αυτό που με ανυσηχεί περισσότερο όμως έιναι ότι ελάχιστος αριθμος ανθρώπων έχει κατανοήσει το πρόβλημα και οι περισσότεροι βρίζουν τους ανθρώπους στα τουρνικέ και ζητάνε και να μπούνε τζάμπα.

Κρατάω στάση αναμονής για να δω αν θα υπάρξουν έργα απο τη διοίκηση ή τελικά ήταν μόνο λόγια. Στη 2η περίπτωση θα έιναι για πολύ περισσότερο κράξιμο.

Τουέντι σέξι

Αγαπητό ιστολόγιο, στη ζωή ενός ανθρώπου υπάρχουν μέρες και μέρες. Όπως έλεγε και ο μεγάλος λχιας (εμ) σταμάτης στο μεγάλο δέρειο ''αν βάζεις σε ένα μεγάλο πιθάρι μια μαύρη πέτρα για κάθε άσχημο που συμβαίνει στη ζωή σου, και μια λευκή για κάθε ωραίο, τότε στο τέλος θα δεις ότι οι πέτρες είναι ίσες. Αυτό που αλλάζει είναι η σειρά που εμφανίζονται τα γεγονότα στη ζωη σου''.
Σε σχέση με τη περσινή παρόμοια ανάρτηση, ΝΑΙ είμαι πολύ καλύτερα απ' ότι ένα χρόνο πριν. Έχω υγεία εγώ και οι άνθρωποι που αγαπώ. Αυτό φτάνει απο μόνο του. Επίσης έχω αυτό που τότε ηθελα πολύ αλλά δεν είχα (δηλαδή μια δουλεια). Και σε γενικές γραμμές μέσα σε ένα χρόνο η ζωή μου πήγε μπροστά και σε αυτό φταίνε και οι φίλοι μου. Διότι σαν αυτούς ΔΕΝ έχει.
Aυτό που έζησα το βράδυ του σαββάτου-ξημερώματα κυριακής σε πολύ απλά ελληνικά δεν υπάρχει. Εκεί που έπαιζε μουσική ο dj χαμηλώνουν τα φώτα και παίζει το perfect strangers, λέω τώρα θα μου φέρουνε τούρτα. Kοιταω στην άκρη του μαγαζιού για να δω τηνν τούρτα να έρχεται και όντως τη βλέπω. Απο πίσω όμως έρχεται ο αντώνης σαν τρέιλερ, με μια μαύρη πανέμορφη fender κιθάρα. Όταν το είδα σάστισα, ακόμα και τώρα δε το πιστεύω. ΔΕΝ υπάρχουν λέξεις για αυτό που έζησα και αισθάνθηκα το βράδυ αυτό. Απλά δεν υπάρχουν. Θα το θυμάμαι για πάντα.

Νίκο, Νίκο, Νίκο, Ελένη, Μπάμπη, Αντώνη, Σταύρο, Ευα, Γιάννα, Δημήτρη Σας υπέρευχαριστώ για όλα. Δε θυμάμαι να έχω ζήσει κάτι παρόμοιο. Για την ακρίβεια δεν έχει το όμοιό του αυτο που χαρίσατε. Να μασται όλοι πάντα καλά και να ζούμε τέτοιες σχέσεις και στιγμές. Έχετε απλά την αγάπη μου. Ραντεβού σε ένα μήνα στη γιορτή μας.


Σήμερα δε θα μπορούσα να σας χαρίσω άλλο τραγούδι παρά αυτό...

Update



Όσοι ξέρουν το γραφικό χαρακτήρα μου καταλαβαίνουν πόσο ήπια από αυτό το χαρτί. Αυτό το σημείωμα το άφησα για να ξέρουν οι δικοί μου και να μη με ξυπνήσουν. Όταν το κόλλησα στα μαγνητάκια του ψυγείου αναρωτήθηκα που βρήκα μαύρο μαρκαδόρο ενώ μπροστά μου είχα πράσινο, έτσι έγραψα κατι και στα πράσινα.

2008 ότι καλύτερο

Φέτος είχαμε μια κυβέρνηση πιστή στην παράδοση των τελευταίων 30 ετών να κάνει βουτιά στα σκάνδαλα. Μια κοινωνία που υπέφερε και πάλι πολλά κάνοντας μια μικρή εξέγερση στο τέλος του έτους δείχνοντας τα δόντια της και τις διαθέσεις της. Έναν πρωθυπουργό να ζητάει συγνώμη και να λέει ότι δεν ήξερε!!!!!!! Τι δεν ήξερες ρε μπαγλαμά? Για τη γκόμενα που πηδούσε ο φίλος σου που του έδωσες ένα κάρο αρμοδιότητες? Για τα ομόλογα? Για τους γαμημένους τους παπάδες που πίστευαν στο χρήμα και στα οικόπεδα και αρπάζανε τη γη του κόσμου, ότι πιο προκλητικό(που να τα φάνε τα λεφτά τους σε φάρμακα για το aids και στο τέλος να ψοφήσουνε)? Και μάλιστα με τη συνέργεια του δεξιού σου χεριού. Δεν ήξερες το ένα δεν ήξερες το άλλο, μας δουλεύεις ρε κάτοικε Ραφήνας? Θεέ μου πόσα σκάνδαλα ξέχασα? Για την ατιμωρησία της ελληνικής δολοφονίας ? Οι ψυχανώμαλοι κατέβασαν τη φάτσα του παιδιού και πέσαν στα μαλακά. Που να μην έμενε μάρμαρο από το γαμημένο το δικαστήριο, να το καίγανε όλο. Αν το κάνω εγώ σε φάτσα μπάτσου αυτό τι θα πάθω μετά? Και ξαφνικά ένας που μοιάζει με άνθρωπο (δεν είναι) σκοτώνει ένα παιδί επειδή κατ αυτόν ήταν αλήτης. Ρε τι ψυχοφάρμακα σας δίνουν. Είναι ποτέ δυνατόν? Θα πέσει και αυτός στα μαλακά? Που οδεύουν οι κοινωνίες μας? Εμείς το εκ λάβαμε ως η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και βγήκαμε στους δρόμους. Και καλά κάναμε, αλλά κράτησε λίγο (προσωπική άποψη). Και να σου πω και ένα παράδειγμα? Η δίκη για τα γουρούνια της ζαρτινιέρας ήταν προγραμματισμένη για μέρα που έπεφτε πάνω στις εξεγέρσεις, αλλά μεταφέρθηκε μια βδομάδα μετά. Μια βδομάδα μετά, με τόσο νωπές μνήμες και τόσο μίσος για την αστυνομία, σε υπόθεση που κατηγορούμενοι ήταν μπάτσοι σαν αυτόν που σκότωσε και για παρόμοιο έγκλημα 200 άτομα ήταν έξω από το μέγαρο. Γιατί? Έπρεπε να ήταν 1000 και μόλις μάθαιναν την απόφαση να μην έμενε ούτε μάρμαρο. Αλλά γυρίσαμε γρήγορα στους καναπέδες μας. H ζωή θα συνεχιστεί, σήμερα θα λείπει ένας από κάποιο ρεβεγιόν, ο παυλόπουλος αυτό το λέει μεμονωμένο περιστατικό. Η βλακεία που τους δέρνει πως λέγεται? Ειδικά τον τζίμα. Μα για πόσο μαλάκες τους δώσαμε το δικαίωμα να μας περνάνε? Και στην τελική μήπως είμαστε?

Και στην άλλη άκρη του κόσμου τι γίνεται? Εκεί κι αν δεν είναι ακήρυχτος πόλεμος. Εκεί όμως να πω και την αλήθεια δε ξέρω την ιστορία. Δε ξέρω αν τα εδάφη που διεκδικούν οι παλαιστίνιοι ήταν δικά τους και τα έχασαν από πόλεμο ή τους τα πήραν έτσι οι σιχαμεροί εβραίοι. Γιατί όπως και να έχει αυτά που κάνουν οι ισραη(α)λίτες είναι κτηνωδίες του χειρίστου είδους. Κατά πολύ χειρότερες από αυτά που κάνουν οι παλαιστίνιοι με ρουκέτες και επιθέσεις αυτοκτονίας. Ο φαύλος κύκλος του μίσους και της βίας στο μεγαλείο του. Λύση δε θα βρεθεί ποτέ. Ίσως στον 3^ο παγκόσμιο πόλεμο και λογικά υπέρ του δυνατού.

Δε ξερω αν σου έκανα πέτρα τη καρδιά αλλά κάπως έτσι τα βλέπω τα πράγματα. Καλή μας χρονιά, με υγεία πάνω απ όλα. Μόνο με υγεία και με περισσότερες θέσεις εργασίας (μια εναλλακτική 2η ευχή)

Φιλιά σε όλους καλά να περάσετε. Εδώ θα είμαστε και τις πρώτες μέρες του έτους.

keep on blogging

...

Έχω ξεμείνει απο έμπνευση και ας κοντεύει να καεί όλη η χώρα. Τι συμβαίνει στα σκοτεινά μονοπάτια του μυαλού μου? Αλυτο μυστήριο ακόμα και για μένα, τον ένοικο αυτου του εγκεφάλου εδώ και σχεδόν 26 χρόνια. Η ψυχολογία κάνει μερικα σκαμπανεβάσματα, αλλά σε γενικές γραμμές κυμαίνεται σε σταθερά επίπεδα. Η λίμνη με την φαιά ουσία σιγά σιγά στερεύει, αλλά οι οιωνοί δείχνουν την έλευση μουσώνων, άρα θα ξαναγεμίσει, του πούστη. Τα φετινά χριστούγεννα είναι απλά σα να μην υπάρχουν. Ίσως απλά να με προσπέρασαν. Όπως και να έχει σύντομα θα ανασυνταχθώ.