H συνειδητή επιλογή της άγνοιας

Mε το παρακάτω κείμενο προσπαθώ να πιάσω τον μέσο άνθρωπο και να περιγράψω μια μέση κατάσταση.


Ο Σ γνωρίζει τη Σ και μετά από μερικά ραντεβού είναι πλέον ζευγάρι, τι καλύτερο, 2 27χρονοι με τις ζωές τους φτιαγμένες εκεί που τις θέλουν. Ως ενεργά άτομα φτιάχνουν μια ευχάριστη και ικανοποιητική σεξουαλική ζωή. Και μετά από αρκετό καιρό, ας πούμε 3 μήνες έρχεται και η πρώτη επαφή χωρίς προφυλακτικό. Βέβαια έχουν προηγηθεί στοματικές πράξεις εκατέρωθεν. Και εδώ είναι η παγίδα που πέφτουμε, όλοι. Θεωρούμε το άλλο μισό καθαρό, υγιές Κι αν δεν είναι? Κι αν έχει μολυνθεί χωρίς να το ξέρει? Από τη τελευταία σχέση ας πούμε. Και εδώ μπαίνει ένα βουνό στη μέση. Ο καθένας μπαίνει σε ένα λούκι να σκεφτεί και να προτείνει στον άλλο να πάνε για εξετάσεις. Κάτι που είναι για το καλό και των 2 και της σχέσης τους από μερικά άτομα μπορεί να γίνει και αιτία τσακωμού. ''Για να μου λέει τώρα αυτός/η να πάμε για εξετάσεις γύρευε τι έχει κάνει και αισθάνεται τύψεις'. Μήπως είχε δίκιο μια διαφήμιση παλιά που έλεγε ''για να μου ζητά προφυλακτικό δε με αγαπάει''? Μήπως σε αυτό το λούκι πέφτουμε? Και είναι λούκι γιατί δε ξέρει πως θα το μεταφράσει αυτό ο άλλος και ας δεχτεί. Θεωρούμε ντε φάκτο ότι ο άλλος είναι υγιής και μετά από αρκετές επαφές έχουμε χάσει και τους όποιους ενδοιασμούς είχαμε. Πλέον το γουστάρουμε και λέμε και ''έλα ρε σε μένα θα τύχει? 1 στο εκατομμύριο''. Αυτή η πουτάνα η πιθανότητα όμως δε ξέρει κανείς ποια στιγμή θα θελήσει να επαληθευτεί. Εμείς βέβαια επαναπαυόμαστε σε αυτή. Και ρωτάω : είναι θέμα έλλειψης παιδείας? Έλλειψη πληροφόρησης? Το 2ο μάλλον όχι με τέτοιο όγκο πληροφοριών που έχουμε από παντού. Έλλειψη παιδείας όσο αναφορά την προληπτική ιατρική σίγουρα έχουμε ως λαός. Γιατί όμως φτάσαμε να το θεωρούμε ύποπτο και ταμπού? Και αυτό είναι το σημείο που θέλω να φτάσω. Μήπως ο συντητηρητισμός της εκκλησίας είναι μέρος του προβλήματος? Βελτιώνεται η κατάσταση άμα μπει σαν μάθημα στα σχολεία η σεξουαλική υγεία? Γιατί το αγνοούμε? Μέχρι πότε? Και στην τελική το προφυλακτικό το χρησιμοποιούμε σαν μέσο αντισύλληψης και όχι σαν μέσο προστασίας μας? Και γενικά πόσοι από εμάς κάνουμε τσεκ απ τακτικά?

Τα αποτελέσματα αυτής της άγνοιας είναι εδώ. Kαι συνδέονται και με την έλλειψη διαφημιστικής καμπάνιας.